De basis informatie
Volledige naam: Alice Yuki Acacia Aikia Akiko de Merode. (Nobel, Sneeuw, Argeloos, Martel, Briljant kind)
Roepnaam/bijnaam: Alice.
Leeftijd: 16 (Iedereen begint op zestien jaar.)
Verjaardag: 21 december. Midwinter.
Geslacht: Vrouw
Geloof: Heeft ze niet meer, ze gelooft dat God haar lang geleden al verlaten heeft.
Tradities: Naar de maan kijken.

Het innerlijk
Karakter: Alice is kil, ze is meedogenloos, kil, hardvochtig, dodelijk, gevaarlijk, bedreigend, gemeen, afstandelijk en alles wat in de buurt komt van warmte en genegenheid probeert ze van zich af te stoten. Alice wilt geen liefde meer kennen omdat ze bang is deze te verliezen. Ze probeert contact met enig iemand af te sluiten want ze wilt om niemand gaan geven. In dat punt is ze eigenlijk wel heel zorgzaam. Alice geeft zich snel de schuld van dingen maar laat nooit maar dan ook nooit haar zwakte zien in de buurt van iemand. Huilen doet ze alleen, trainen doet ze alleen en leven doet ze dan ook maar alleen. Zo ziet zij het. Ze wilt het ook niet anders zien want dan kan ze zich kwetsbaar open stellen. Eigenlijk is Alice net een roosje. Doodsbang om zich te laten zien aan de buitenwereld en met ontzettend veel doorns maar uiteindelijk hoopt ook gewoon dit meisje dat zij ooit eens een sprookje waar mag maken en haar eeuwige geliefde vind. Want al lijkt het misschien niet zo, maar dit brutale, achterbakse, slinkse, sluwe meisje heeft echt een gouden hartje, en een dat aan duizenden stukjes ligt ook nog.
Relaties: Ze is van de ONS, i.v.m. bindingsangst. Ze doet het met iedereen, zeker als die er ook nog voor betaald. Alice kent geen liefde meer en verwacht het dan ook niet te vinden.
Bijzonderheden aan karakter: Ze heeft bindingsangst, ze is zeer gesloten en soms echt ijzig en kil koud.
Talenten: Seks en vioolspelen.
Zwakke plekken: Haar verleden of haar enkels en polsen, ketens laten nare plekken achter.
Sterke punten: Ontwijken van dingen en het vergeten van het verleden. En haar benen zijn zeer sterk.
Status: Ze is iemand die gelijk respect afdwingt met alleen haar voorkomen al. Ze is statig, afwezig, maar toch aanwezig genoeg om de leiding te kunnen nemen al kan ze die ook best uithanden geven.
Passies: Viool spelen.
Afkeer/Haat: Haar ‘pleeg’ouders en haar familie.
Verslavingen/genotsmiddelen: Seks, wijn en de maan.

Afkomst
Geboorte en/of woonplaats: Ze is geboren in Möski, Kyandi. Maar nu zwerft ze rond. Meestal over het vaste land, bang om gevonden te worden.
Familie: Ze heeft geen familie meer.

Het uiterlijk
Lengte: Heel groot is ze niet, hoogstens 1.65, en natuurlijk draagt Alice hakken als een echte vrouw, maar wel dat het haar mooi staat. En niet klungelig.
Omschrijving haar: De lange haren van Alice zijn wit. Puur wit en dat zijn ze altijd al geweest. Ze staan prachtig bij haar sneeuwwitte lichaam en omsieren haar mooi. Ze golven en springen soms een beetje en lijken altijd perfect te zitten.
Omschrijving ogen: Haar ogen verschillen nogal van rood en blauw. Niemand weet het precies en elke keer lijkt het weer anders maar altijd die kleur, al valt het wel op dat als ze boos is haar ogen sowieso blauw zijn. IJs en ijsblauw.
Bouw van het lichaam: Alice is zeer mooi gebouwd, zeker voor haar leeftijd. Ze is een heerlijke overduidelijke vrouw. Ze heeft aardig gevormde rondingen van voor en achter en is verder dun, sommigen noemen het zelfs mager maar niemand durft er ook maar iets van te zeggen. Verder is haar huid bleek, sneeuwwit zoals velen het noemen en Alice accepteert het maar.
Uiterlijke kenmerken: Ze is totaal niet ijdel meer, vroeger wel maar nu draagt ze niet meer dan een ketting als aandenken aan haar ouders. Littekens op haar rug van de zweep en littekens op haar broze enkels en polsen door de boeien.

Kracht
Basis kracht: Cryokinese.
Wapens: Twee dolken en een werpmes.
Vechtsport: Zwaardvechten denkt Alice, verder onbekend.
Vechtstijl: Onbekend.

Extra
Verleden: Ik ben Alice, ik ben zestien winters oud. Mijn haren zijn wit, wit als de sneeuw. En mijn ogen zijn meestal rood. Nouja, nu zijn ze rood. Vroeger waren ze blauw, hemelsblauw. Mijn moeder zei altijd dat ze erin verdronk. Mijn moeder.. Ze is weg, net als mijn vader. Ze zijn niet zomaar weg, maar weg voor altijd. Weg door de dood. Ik was de enige overlevende. Ik heb altijd al een hekel aan vuur gehad. Maar door die ene nacht nog meer. Raad maar.. Het vuur heeft mijn ouders gedood, en dat vuur dat was er niet zomaar. Dat vuur was er gemaakt, en ik weet door wie. Maar ik weet dat als ik het je vertel je me toch niet geloofd. Het hele kasteel was verwoest. Alles lag in brandend puin. En ik? Ik lag huilend in de armen van mijn oom. Mijn vader was een graaf. Er was een bloedlijn, ik was nu de gravin van dat gebied, op zevenjarige leeftijd. Maar mijn oom, en zijn broer, die maar een hertog was, nam de taak op zich. Tot ik volwassen zou zijn. Maar ik heb laatst gehoord dat hij het tot graaf heeft geschopt. En zijn zoon hem op zal volgen. Hij heeft gezorgd dat hij me kwijt was, dat het leek alsof ik dood was. Hij kende een vrouw die nog wel een bediende kon gebruiken. Een strenge vrouw. De moeder van zijn vrouw. Oh, wat haatte ik dat wijf, nouja, tot mijn achtste zorgde ze goed voor me. Maar daarna. Ze had naast mijn tante nog een zoon. Hij was ongeveer halverwege de twintig, hem haatte ik nog meer. Hij wist me te gebruiken als ik mocht slapen of als ik even niets hoefde te doen zonder dat zijn moeder ervan wist. Natuurlijk mocht ik niet zeggen, of ik zou sterven. Maar wat wel mocht van zijn moeder was om mij geld te laten verdienen, ik kostte nou eenmaal ook geld. En niet door iets simpels als muziek spelen op straat. Nee, ze besloten maar om mijn lichaam te koop te zetten. Van mijn adellijke stand wilden ze niets horen, en als ik lastig was sloten ze me wel op in hun kerker. Het was vreselijk maar uiteindelijk leerde ik wel gehoorzamen. Ze hadden met helemaal kapot gemaakt. Helemaal, uiteindelijk was er niets meer over dan een hoopje kille haat. Maar op mijn veertiende had ik eindelijk de kans om te vluchten. Een vriend van me, die ik op de markt wel eens ontmoet had en voor wie ik helemaal gevallen was hield me schuil bij hem. Eindelijk dacht ik dat het over was, en vooral, dat hij hetzelfde voor mij voelde. Weer een verkeerde gedachte. Hij gebruikte me alleen maar als hij daar zin in had. Opnieuw werd mijn hart gebroken en na een paar maanden was ik ook bij hem weg. Ik ben nu al anderhalf jaar op de vlucht voor mijn verleden want ze zoeken me. Ze willen me terug. Ik heb alleen maar rondgereisd. Ik heb getraind met moordenaars, dieven. Ik leefde van wat ik kon verkopen, al was het mijn lichaam. Het was namelijk toch niet meer van mezelf. Tot ik na die anderhalf jaar een brief vond, iemand had hem weggegooid dus ik besloot hem op te pakken en te openen. Die ene brief veranderde mijn leven, hoopte ik dan.
Overig: Ze is steenrijk, ze verkoopt haar lichaam nog steeds voor seks.
Plaatjes:

Spoiler:
	Als kind, voordat haar ouders overleden: De moeder van Alice in haar dromen + haar dromen/nachtmerries: Alice, 11 jaar. Alice, 12 jaar. Alice, 13 jaar. Alice, 14 jaar. Alice, 15 jaar. Alice, nu. Alice als slaaf.